Photo by Erin

Odkąd w 1967r do niewoli trafiła pierwsza orka, a ludzie zmienili opinie co do tych zwierząt narodziła się nowa epoka. Już nie mordowano orek, oskarżając je o klątwy i wyjadanie cennych ryb. Od tego czasu każde stado było potencjalnym źródłem potężnych zysków dla rybaków, którzy od parków morskich i oceanariów dostawali wiele zamówień na młode zwierzęta. Niewielkim nakładem kosztów wynajmowano dwie lub trzy łodzie i otaczano zauważone stado. Następnie wypatrywano młodych osobników, które brutalnie oddzielano od matek, a gdy te stawiały opór, zostawały zabijane. Wiele orek ginęło w trakcie połowu lub nieumiejętnego transportu w ciężarówkach nierzadko przez pół globu. Pierwszym "źródełkiem" do pozyskiwania orek stały się wody stanowe Waszyngtonu, gdzie rybacy trzebili trzy osiadłe stada. Jednak, gdy w 1972 weszło zarządzenie prawne zakazujące wyławiania ssaków morskich w wodach USA, to dyrektorzy oceanariów skierowali wzrok na wybrzeża Islandii, gdzie orek było znacznie więcej. Większość zwierząt, które przebywały w oceanariach na całym świecie pochodziła właśnie z Islandii, co wiązało się z wielodniowym transportem poprzez 3 kontynenty do Japonii, lub USA. Dlatego opinie odnośnie trzymania orek w niewoli są mocno podzielone. Jako podstawowe argumenty podaje się publiczną edukacje oraz ogromny zasób wiedzy o biologii tych zwierząt, które, nieuchwytne w oceanie, są dostępne w parkach morskich. Dla wielu zwolenników, życie orki w niewoli wydaje się być luksusowe, w porównaniu do surowych warunków w oceanie, jednak rozdzielanie rodzin, albo tworzenie sztucznych struktur ma ogromny wpływ na psychikę tych społecznych zwierząt. Głównym argumentem przeciwko niewoli jest drastyczne skrócenie długości życia. Najstarsze orki dożywają nawet 100 lat, jednak w niewoli rzadko która przekracza wiek 20 lat. Znaczący wpływ na to mają ciasne baseny z ciepłą, sztucznie dosalaną i nadmiernie chlorowaną wodą oraz monodieta. Niewola wywiera również ogromny wpływ na psychikę orek, albowiem zdarza się, że atakują one ludzi, co w naturze nigdy nie miałoby miejsca. Przyszłość sztucznej hodowli orek jest niezwykle delikatnym procesem, albowiem ściśle ograniczona pula genetyczna lada chwila załamie się, a zbyt spokrewnione ze sobą osobniki będą niezdolne do wydania na świat żywego potomstwa.




+ Przejdź do spisu orek, które padły w niewoli +